Vijfjaarlijkse Cultuurprijs Provincie West-Vlaanderen voor

Raoul Servais

"In een anekdote verdwaald"

"Servais" was voor het Oostendse kind van de 50iger jaren de naam voor een piepklein winkeltje tussen de ‘Grote Markt’ - eigenlijk Wapenplein en men wou het omzetten naar Ensorplein - en de Groentemarkt. Klein, perfect propvol gevuld maar overzichtelijk netjes. Marklintreintjes, modelbouw Revell, Fleischman met de lichte sporen, plakhuisjes, mos, … een weelderig archief voor het kinderhart dat bij Mevrouw Servais altijd welkom was. Maar eigenlijk waren het de papa’s die voor haar net toonbankje stonden, terwijl het kleine grut niet op kon tornen tegen de (vermeend) verkeerde keuzes van de (even vermeend) verspilzuchtige speelse vaders. Moeder Servais heeft gans Oostende gezien. Zoon Raoul Servais is door de ganse wereld gezien. In woorden is er weinig verschil tussen moeder en kind. Tweemaal charmant, tweemaal kordaat, tweemaal geliefd. Van de vader weet ik eerlijk gezegd niets meer. 

Of het is een vage vergelijking met de Internationale Boekhandel (Devriendt) op enkele meters van de legendarische en nu nog bestaande boekhandel Corman. Twee heren die achterin herstellen, terwijl de dames dé figuren in de winkel zijn. De ene in een gigantisch eigen gebouw, de andere knus genesteld in een 'Piers-bâtiment'

Vijfjaarlijkse Cultuurprijs West-Vlaanderen

Diezelfde Raoul Servais (Oostende 1928) kreeg de "Vijfjaarlijkse Cultuurprijs van de Provincie West-Vlaanderen 2001." Deze eer heeft een enveloppe van zo’n € 12.400. Het is pas de derde keer dat deze prijs uitgereikt wordt. De roemruchte voorgangers waren Prof.Dr.Hendrik Brugmans van het Europacollega (1991) en de Stichting Ons Erfdeel (1996).  Hij kreeg de prijs als ‘pionier van de artistieke animatiefilm, dus minstens al voor zijn 15 films die hij tot op de dag van vandaag gemaakt heeft: "(Hij) heeft met zijn artistieke en creatieve oeuvre niet alleen de grenzen van de animatiefilm verkend, verlegd, verruimd maar er tevens nog ongekende dimensies en mogelijkheden aan toegevoegd." 

De jury noteert dat ‘animatiefilm nog steeds een weinig beoefende en moeilijke kunstdiscipline blijft.’ Gedeputeerde Gunter Pertry geeft een nageltje weg: "Tussen haakjes: er is tot op vandaag nog geen specifieke prijs voor film."

De zegen van de (eerste) Vlaamse Filmintendant

Vlaams Filmintendant Lucas Vander Taelen schetst de cineast Servais over 5 hoofdstukken. Animatie, een filmtechniek die hij niet met de computer maar met zijn eigen methode vastgelegd heeft. Hij noemt dat de Servaisgrafie waarbij hij de nadruk legt op de quasi artisanale noeste en langdurige arbeid. Fascinatie voor de technische kant van de filmkunst. Inspiratie of het fenomeen van de zeer originele ideeën van Raoul Servais. Motivatie waarbij het engagement nooit ver weg is. Tenslotte Transpiratie want de som van de vier vorige maakt dat Raoul Servais enorm veel werk steekt in de animatiefilm. En dat hij blijft werken met zicht op een ….. heuse langspeelfilm?

Van Tovenaar tot Servaisgrafie

Is dat de samenvatting van het rijke artistieke leven? Terwijl ik woorden voor hem bedenk, zit hij om de hoek te mijmeren over de velden van Leffinge. Met misschien links de inspiratie voor een olieverf en rechts de aanzet voor een animatiefiguur in surrealistisch decor. Een fascinatie die hij sinds kind heeft. In de feestelijke en mooie catalogus die de viering begeleid lezen we zijn autobiografische nota’s. (zeer mooie uitgave van Goekint Graphics)
Van iets dat getekend is en … toch kan leven. Hij wil illusionist of tovenaar worden (pagina 11) en via een sigarendooscamera komt hij aan zijn 35 mm camera die hem frauduleus ontnomen wordt en dan na enig omzwerven terug bij hem belandt. Om te blijven. Het uniek bij Raoul Servais is de kunstzinnige invalshoek van de animatiefilm: "Ik vind dat de hedendaagse schilder- en grafische kunsten 

zoveel meer mogelijkheden te bieden hebben op het gebied van de tekenfilm. (pagina 15).  
Er worden een aantal heel belangrijke peilers aangekaart. Het scenario dat méér is dan een verhaal, de tekengrafiek die eenvoudig en gestileerd is, die zelfs aan de rand van het schema mag staan. En de dynamiek van de montage. Tel daarbij de zin voor experiment en het zoeken naar een nieuwe dimensie… dan kom je automatisch bij de Servaisgrafie. Ik verwijs iedereen naar users.win.be/showtimevents/cinema/intervie/servais.html. waar het systeem heel duidelijk (Franstalig) uitgelegd wordt. Een mooi stek voor een degelijk beschrijven van leven en werk. Geen computerwerk dus maar toch moet hij inleveren aan de ‘infografisten’: "Voor de eerste maal moet ik vaststellen dat mijn assistenten oneindig meer vakkennis hebben dan ikzelf. Ik ben tenslotte een vorser in de 20^ste eeuw die zich plots voorbijgestreefd voelt door een galopperende technologie" (pagina 19).

Tenslotte: "Ik verafschuw vedettisme" maar de catalogus sluit met een impressionante reeks onderscheidingen. Helemaal achteraan bengelen een paar speciale prijzen voor zowel hemzelf als zijn totale oeuvre.
Hij is er ééntje vergeten: De Gouden Mathille van de Vriendenkring Oostendse Persclub. Toevallig, want hij is een vaste tafelgast van het jaarlijkse banket.