Oostende - In de nieuwe galerij ‘Monaco’ loopt tot 31/08/2002 een frisse expositie van de Franse schilderbeeldhouwer Gérard Le Roux. Het is belangrijk dat de liefhebber van kunstsalons meteen weet dat de stijl van deze expositie niet meteen à l’Ostendaise is en eerder aanleunt bij de stijl die we voor Oostende hebben kunnen zien in zowel het Casino-Kursaal (glorietijd natuurlijk) als in de Thermen Galerij. Noem het aandacht eisende, monumentaal ogende en inhoudelijk verrijkte werken waarin een zware expressiviteit gelinkt wordt aan een herkenbaarheid of een figuratief verhaal.

De inhoud van de werken is fris en aantrekkelijk. De galerijuitbaatster noemt ze ‘pittig’. Le Roux heeft een soort maritieme rode draad in zijn schilderijen. Waar hij aanvankelijk de Bretoense of Normandische sfeer rond de zee verkleurt, is hij een tijd terug overgestapt naar de mediterrane warmte van Saint-Tropez en Toscanië. Geen dreigende Atlantische golven en luchten meer, zeker geen lichtspel dat Ensor levenslang in Oostende hield. De Zuid-Europese lucht wordt op de doeken als een zachte fond gelegd. Daarop kinderen in een ruim garderobe voor het strandgebeuren. Niet banaal maar klassiek aangekleed met witte hemdjes waarop het kobaltblauw het medaillon van frisheid, speelsheid en een vleugje toegestane naïviteit garandeert.

Tot hier lijkt alles saai normaal. Le Roux voegt er een aantal actuele accenten bij. De herhalingen van thema’s of het binnen een werk bijna gekopieerd herhalen van figuurtjes, zodat er naast de inhoud en vorm ook een dubbele bodem van nadrukken ontstaat. In de galerij hangen een paar ‘assemblages’ waarmee ik bedoel 6 of 9 vierkantjes canvas, een enkele mooie keer onbewerkt linnen,

waarop een strandfiguur in bijna gelijkende reeksen wordt gezet. In de 4 hoeken staat de fijne strandvrouw, boven en onder opnieuw een herhaling en dan centraal horizontaal een ‘wandeling’. Het gaat dus over figuren maar zo uit het zeeschap weggehaald en als een compositiespelletje in elkaar gepast.

Dat geeft een ritme aan het verhaal. Maar ook in de vlotte borstellijn van het gelaat, een jurkje of een streepjesmotief van een kleedje. Het is dat ritme en de dikke verfmaterie die hem tot een optimistisch kunstenaar maken.

Eentje die ook ambitieus is, die visie heeft en precies weet waar hij vandaan komt en waar hij naartoe kan gaan. Zowel letterlijk als figuurlijk is hij een reiziger, een doelbewust en succesrijke zoeker die weet dat zelfs als je niet van zijn werken houdt, je toch moet beseffen dat alle ingrediënten van aantrekkelijkheid in één of andere dosis aanwezig zijn.

Minstens even belangrijk zijn de beeldhouwwerken in brons en witte Carrara. Ook hier is het thema vast: fruit, uitvergroot en gestileerd fruit, gepolijst veredeld, monumentaal en zeer gaaf en sensueel van textuur. Met dezelfde formule: het reeksgevoel, de herhaling. De harmonie van twee overgrote witmarmeren kersen; twee kleine marmeren tomaatvruchten flankeren een grote exemplaar. De gelijkenis zit in de gave huid en de bronzen blaadjes. Of een mobiele gestileerde stapel appels en peren.

Allemaal ‘producten’ van een zelfzeker kunstenaar die geaccepteerd wordt bij de groten van deze broeierige wereld. Oostende stond tijdens de persconferentie niet massaal aan de deur, maar de gastvrouw heeft energie voor een gans cordon van perslui. Ze heeft ambitie en ze weet wat ze uiteindelijk wil bereiken. Een galerij uitbouwen dat een forum wil zijn voor haar persoonlijker keuzes.

De selectie die ze maakt is gebaseerd op ontmoeten tijdens haar reizen en de vriendschap die daaruit gegroeid is. In die zin is in de laatste 8 jaar ze gepassioneerd geraakt door de kunst. Niet alles spreekt haar aan. En dat zal duidelijk worden in haar presentaties. Ze is niet meteen een grote liefhebber van het abstracte maar ik vermoed niet dat ze een totaal ‘eigenzinnige’ collectie zal opbouwen

Open op dinsdag, woensdag, vrijdag, zaterdag en zondag van 10 tot 12.30 en van 14.30 tot 18.30 of na afspraak op 059/50.94.20