|
Op 9 januari 2004 gaf het Koen de
Cauter Ensemble een Hommage aan Django Reinhardt in CC De
Brouckère te Torhout.
Het optreden staat vooraf al in het
teken van een bepaalde leeftijd en bepaalde muzikale
voorkeuren. In ons geval een jazzy gitaar van Django
Reinhardt (www.hotclub.co.uk). Het publiek kent de oude
Jazzlegende en Koen
de Cauter is goed op weg om een nieuwe te worden.
Het begint allemaal wat onhandig met
een korte gemompelde intro van Koen de Cauter waarna hij
opnieuw in de coulissen verdwijnt. De eerste
ensemblesamenstelling start wat moeilijk maar kan zich
halverwege het twee stuk in het juiste ritme jazzen. Heel
snel hoor je en zie je dat de muzikanten altijd in dialoog
willen gaan. Patrick Saussois (gitaar) en Daniël Collin
(accordeon) tippelen door de geavanceerde improvisaties.
Koen de Cauter staat glansrijk op het podium met sax,
gitaar of klarinet. Altijd met een grillige mimiek die
meegolft met de passie van de gipsysnaren. Zijn
bindteksten? Kunstig, verstaanbaar in accenten en in die
verwarring zo ongenuanceerd betrokken. Waso (ritmegitaar)
en Dajo (contrabas) de Cauter zijn de ruggengraat van het
ensemble. De ritmegitaar dramt onherroepelijk gedreven en
tokkelt de vrijheidsdrang met een onnavolgbare snelheid.
De contrabas is een pool van onstilbare beweeglijkheid en
gekraakte mimiek. Zo intens dat je vaak geen verschil
hoort tussen begeleiding of solo. En dat is zowel een
voor- als een nadeel. Tot aan de pauze krijgen we een idee
van kunde maar de verbazing ebt nu wel weg.
Het tweede deel is anders. Gevulder en
meer virtuoos, alleen al omdat Fapy Lafertin de gitaarsolo’s
van Patrick Saussois overneemt. Dezelfde vingervlugheid,
het gedreven Reinhardt ritme en toch twee verschillende
temperamenten. Fapy speelt precies zuiverder, subtieler en
toch vollediger. Hier is het gesprek tussen de
instrumenten goed op dreef en tegen het einde, wanneer
beide gitaren samen en afwisselend tegen elkaar optornen
of elkaar in wisselende tormenten uitdagen… wanneer
tegen het einde het ganse ensemble floreert, dan voel je
de kern van zowel de hommage als de kracht van het hitsige
samenspel. Je moet dus geduld hebben met muzikanten. En ze
in alle eerlijkheid feliciteren.
(met dank aan CC De Brouckere CCdB@torhout.be)
André Baert en Lydie Lequeux
09.01.2004 |