Omtrent Rotondes 1

Middelkerke -  Een persbericht van de Gemeente Middelkerke van 10 februari 2003 meldt de aanleg van twee rotondes. Dit zijn rondpunten op de kruising van minstens twee wegen waarbij duidelijk gekeken wordt naar het in de hand houden van de snelheid op een drukke baan. Maar er wordt ook gezorgd voor het vlot inschuiven van het verkeer. 
Zo is er dus een gestage circulatie op een weg die in het toeristische seizoen zeer druk bereden wordt.
Het Bericht:

 "De start van de vernieuwing van de Oostendelaan, tussen huisnummer 199 en de Kalkaartweg, is gepland voor september 2003. Op de twee uiterste punten van dit stuk vernieuwde weg komen rotondes. Het wegdek wordt vernieuwd, er komen twee rijstroken, gescheiden door een groene middenberm, een fietspad en een voetpad. Tegelijk worden de riolen in een gescheiden stelsel ondergebracht, dat wil zeggen dat afvalwater en regenwater in afzonderlijke riolen afgevoerd worden."

Rotondes en pleinen hebben een aardige aantrekkingskracht voor de plastische kunstenaar die monumentaal werkt. Rotondes en wegenwerken behoren tot het domein van de Technische Dienst Middelkerke. Daar leer ik dat de Kalkaartweg grondgebied Middelkerke is maar nabij de Oostendelaan voor een stuk op grondgebied Oostende komt (in casus het paar onteigende huisjes). Men herinnert zich dat vanuit de gemeente sprake is geweest om een kunstwerk op de rotonde te plaatsen. Maar ondertussen blijft het uit die hoek stil. Waarom? Vanuit Oostende hoor ik "dat een officieel antwoord ivm de 

aankoop van een kunstwerk op de grens Middelkerke/Oostende (er) nog niet (is). Het is doorgegeven aan de burgemeester." Officieus klinkt het dat de Oostendse Burgervader de kat uit de Middelkerkse boom kijkt, om het netjes te houden. Het hoofd van de cel verkeersveiligheid van de Lokale Politie Middelkerke kent het antwoord op het lange zwijgen: "Er mogen geen obstakels komen op de rotondes waarlangs ‘uitzonderlijk vervoer’ mogelijk is… zoals bij de Kalkaart." Spijtig, zegt hij, want "een kunstwerk is een soort visuele rem voor de bestuurder.

Nu staan de Vlaamse Wegen bol van de Rotondes. Vaak mooi, soms twijfelachtig en alleen decoratief, soms een verwijzing naar lokale industrie, soms verfijnd eenvoudig en daardoor zo indringend. Heel soms wordt een te jong kunstenaar gepromoveerd en overroepen tot vereeuwiger, terwijl de grote K nog niet helemaal ontloken is. "Het eeuwige affront" noemde ik het in een ander artikel. Soms nutteloos. Beeldend kunstenaar Dirk Lamote zegt dat "een rotonde niet altijd gevuld moet worden met een verplicht kunstwerk. De directe samenwerking tussen de stedenbouwkundige en de kunstenaar kan leiden tot rondpunten met een hoge 

architecturale meerwaarde. 
Danny Vanheste houdt van buitenkunst maar "we mogen niet vergeten dat de voorstad van nu, de stad van de toekomst kan zijn. En dus mag de vorm niet gehypothekeerd worden. Meer nog. Vaak zijn die rotondes een zeer ondankbare plaats voor de ‘uitverkoren’ kunstenaar." Dus is hij ook een liefhebber van de architecturale ingreep.
Zowel Danny Vanheste als Eddy Muylaert, lesgevers aan het Sint-Lucas Instituut Gent, vinden onder andere dat studenten zeer degelijke en actuele ideeën hebben die alleen nog wachten op uitvoering.