Wondere muziek voor tweemaal Venetië:

Het onvergetelijke Venice Baroque Orchestra in het Concertgebouw

Brugge - Het Concertgebouw was niet meteen afgeladen vol. Maar er was meer dan voldoende interesse voor de aangekondigde Barok. Venetiaanse Barok en dan mogen we hopen op een streepje Vivaldi en een beetje Tartini. We werden overdonderd door virtuositeit alom en een lonkende Locatelli. Het verhaal.

Een lijflijke klank.

Het Venice Baroque Orchestra begint met een kleine bezetting en onder leiding van zijn dirigent Andrea Marcon die zelf achter de continuo staat. 

Rechtstaan, als dartele ledenpoppen die geanimeerd scharnieren  wanneer de klank als emotie door het lichaam golft. In een dergelijk kleine bezetting zijn die klanken van elk afzonderlijk instrument ook zéér duidelijk van elkaar te onderscheiden. Het is lijfelijk zien en horen. Aanvoelen hoe de klanktechniek klankemotie wordt. Redelijk gewaagd maar een overduidelijk bewijs van hun technische zelfzekerheid en de overtuigende virtuositeit, minstens al als groep.

Deze schitterende uitvoering van Italiaanse barokmuziek is de ideale gelegenheid om, naast het o zo herkenbare Vivaldi-repertorium, kennis te maken met even schitterende muziek van minder gekende componisten. In het eerste deel geven ze dus een kleine staalkaart barok vanaf de volkse invloeden tot de klinkers. Het is van bij de start duidelijk dat het Venice Baroque Orchestra bruist van talent, en een volle klankkleur weet te bereiken, dankzij een uitstekende boogtechniek.

Maestro Giuliano Carmignola

Hoogtepunt van de avond is de uitvoering van het Concerto nr 1 in D voor viool van Pietro Locatelli. Dit concerto stelt hoge eisen aan de virtuositeit van de solist en is voor de barokmuziek revolutionair te noemen. Vooral het spelen in de hoogste (vinger)posities en de acrobatische boogtechnieken zijn vernieuwend en verrassend. Giuliano Carmignola heeft zeker niet ontgoocheld. Met ogenschijnlijk groot gemak weet hij een ongelooflijk mooie en volle klankkleur te bereiken, ‘geholpen’ door een barokviool uit de 18^de eeuw (bouwer onbekend) van heel hoge kwaliteit.

Stel je Giuliano Carmignola zo voor: "Vibrante strelingen, krachtige bogen, de serene melodie, de huppelende staccato’s, … de kracht trilt door in de mimiek van de solist die zowel passioneel als vanzelfsprekend de tonaliteit van de achtergrond, van het orkest doorklieft met solo’s, acrobatieën, klanktechnische hoogstandjes tot aan de pijngrens. Allemaal in de zuivere klankzuil van de concertzaal waar geen stipje klank verloren gaat. 

En waardoor iedere muzikant altijd op de tippen van zijn tenen moet spelen.  Het is dus onweerlegbaar dat het zien van de interactie tussen de solist en het orkest een waar plezier voor het oog en het oor was. Je wordt meegesleept door het enthousiasme en door de gedrevenheid van de musici.

Iets wat het publiek zeker wist te appreciëren. Tot viermaal toe.

Voor verdere details:
www.concertgebouw.be en de rubriek "zoeken" waar je per datum in het nog jonge archief kunt. Het orkest en meer speciaal de solist Carmignola kan je lezen en horen op www.sonyclassical.com waar je het digitale bewijs van zijn virtuositeit vindt. Meer diepgang maar ook gelinkt aan Sony is www.venicebaroqueorchestra.net