"POITIN"
in De Biekorf

Brugge - De Biekorf als podium? Niet bepaald een aantrekkelijke ingang: smal donker gangetje, zwarte gordijnen, een donkere zaal, grijze oncomfortabele zetels en een enorme scène vol elektrische draden die vastgekoppeld zitten aan gitaren, een contrabas, violen en slagwerk. Ik krijg even angst, want als klassiek gevormde musicus voel ik me niet onmiddellijk aangesproken. Afwachten dus. 

En dan gebeurt het natuurlijk. Een kleine man, gitaar in aanslag laat de eerste klanken, ter voorstelling, de zaal indringen. Schalks, bondig, met kennis van zaken en vol humor wordt de groep “Poitin” ingeleid. “New beginnings” verloochenen hun roots niet.

Ierse en Schotse volksmuziek is nog steeds de hoofdbrok maar sedertdien is er ook een meer  avontuurlijk tintje van jazz naar klezmer.De dynamische groep van 3 jonge mensen aan de violen en contrabas  aangevoerd door een misschien iets wat minder jonge René Van  Mol gitaar, wordt dit keer bijgestaan door de hobo en ondersteund door slagwerk.

Ik ben onmiddellijk geboeid door het spontaan en zuiver op elkaar inspelen van de violen. De onvervalste stijlkennis, het virtuoos handspel op de tamboerijn. De ontroerende, innige, gedreven poëtische zang in onmogelijk Welsh en Gaëllic dialect. Begrijpen hoeft niet; de atmosfeer spreekt boekdelen. Ritmisch goed gesteund en zelfs het authentieke danspasje ontbrak niet. Kortom: een enthousiaste groep die gelooft in wat ze vol overgave en plezier hebben kunnen overbrengen.

Lydie Lequeux
29.01.2006.