Het temmen van de feeks
liefde tussen beul en slachtoffer


Brugge - Stadsschouwburg 6 oktober 2005

                                  "Mijn tong zal de woede van mijn hart vertalen,
                                   Want het zal breken als het moet zwijgen.
                                   En beter dan dat het breekt, zal ik vrijmoedig
                                   Tot het uiterste zeggen wat ik wil." 

                                                    (katharina)

Het verhaal van vanavond:

De zakenman Baptista Minola heeft twee dochters: de bekoorlijke Bianca en de brutale Katharina. Katharina is de schrik van elke man, een feeks, die met woorden en daden tegen de mannen is opgewassen. Iedereen om haar heen weet ze angst in te boezemen. Door haar afschrikwekkende reputatie wil geen man met haar trouwen.

Haar zus Bianca daarentegen heeft aanbidders bij de vleet. Zij is gehoorzaam en voegt zich zonder tegensputteren naar de eisen van haar vader. Baptista heeft echter beslist dat niemand Bianca trouwt voordat er voor Katharina een echtgenoot is gevonden.

Wonder boven wonder verschijnt deze. Hij heet Petruchio en heeft het karakter van een verwoestende orkaan. Hij is bereid om Katharina te trouwen als de bruidschat hoog genoeg is. Maar Katharina wijst hem af. Vanaf dat moment stelt Petruchio alles in het werk om Katharina te veroveren. Hij heeft een methode die de feeks in Katharina zal vernietigen. Hij zal haar temmen als een dier, totdat ze zich aan hem overlevert. Helemaal en onvoorwaardelijk.

Parallel aan het verhaal van Katharina en Petruchio ontwikkelt zich de hofmakerij van Bianca. Haar aanbidders hebben een listig plan bedacht dat hen toegang verschaft tot hun felbegeerde Bianca. Er ontwikkelt zich een rollenspel met als resultaat dat een van de aanbidders, Lucentio, een affaire met Bianca krijgt en met haar trouwt. Het contrast tussen de beide verhaallijnen werpt de vraag op welk van de huwelijken de mooiste toekomst tegemoet ziet. Daarbij is één ding zeker: Petruchio en Katharina hebben hun relatie tot op de bodem uitgezocht. 

Het verhaal over vanavond:

Shakespeare schreef 'het temmen van de feeks' rond 1590. In 2005 maakt regisseur Ivo Van Hove een eigentijdse versie. Benieuwd ben ik wat Van Hove er van maakt want zijn naam is niet bij iedereen even zedig. Ik ben dan ook niet geschokt als er bloot op het podium loopt of dat er een vrij-scene voor ons wordt opgevoerd, want daar is hij gekend voor.

Het stuk balanceerd op het randje van vulgair, complex en van tijd tot tijd een complete chaos.De scéne is bij afloop een afvalbelt, niet om aan te zien. Hoe groot de chaos ook is, de eigenheid van de feeks blijft bewaard. Daar zorgt Katharina voor op haar eigen manier. Ze blijft zichzelf en laat haar niets aanpraten. Hoewel op het eind van het stuk Petruchio haar tot op een zekere hoogte kan terugschroeven blijft ze in haar eigen versie geloven. Zowel feeks als actrice is op het eind van het stuk uitgeblust. Enerzijds door te beseffen dat een hart best mag gebruikt worden en anderzijds een uitputtende acteerprestatie waar ze volledig in mee gaat. Zo dubbel, een stuk getemd zijn en toch je eigenwaarde behouden van feeks zijn.

In het begin had ik medelijden met Bianca, de lieve gehoorzame dochter die geterroriseerd wordt door zus Katharina. Maar hoe verder we door het verhaal lopen hoe meer ik besef dat Bianca een meelopertje is, alles doet om papa te behagen en het familie fortuin hoog te houden. Is dit nu liefde, je hart weggeven om iemand anders te plezieren? Je lichaam geven om te kunnen leven in luxe? Trouwen om het mooie voorbeeld te zijn? Ik kan daar uit besluiten' schijn bedriegt'... Ik bewaar ook liever mijn 'ik' zijn in alle eerlijkheid al ben je daarvoor van tijd tot tijd een feeks.

Het publiek rondom mij is zeer gevarieerd, van tieners tot senioren waardoor de reactie bij het naar buiten gaan zeer intressant is om naar te luisteren. Met deze woorden stap ik  wat verward naar huis. Ik laat je even meegenieten:

                     
'Bah... eeks... hoe durven ze...'
                      'Zalig, daar word ik wild van, dat wind mij nou op...'
                      'Mens wat moeilijk te volgen, zo een  zottekesbende...'

                      'Wat een uithoudingsvermogen om dit 2 uur lang vol te
                       houden...'
                      'Moest ik zo een dochters hebben, ik geef ze een schop
                      onder hun kont'

 

                      (ook dit lijkt Shakespeare… of Ivo van Hove)

Wets Tamara
20.11.2005


INFO


http://www.cultuurcentrumbrugge.be/

http://www.shakespeare.com/

http://www.desingel.be/productionDetailView.orb?pr_id=7228

http://www.toneelgroepamsterdam.nl/default.asp?path=q65dcmz