Mercurochroom

Brugge - De Werf – zondag 11 september 2005.

PIJN… het zweeft op de grens tussen kwetsen en liefhebben.’ 

5 spelers tonen de kijker elke vorm van pijn. Ze doen dit zowel ernstig, luchtig of grappig maar vooral eenvoudig en mooi in elkaar geweven. 

Sta even stil bij pijn…die zowel geestelijk, lichamelijk of emotioneel kan zijn.

Als kind krijgen we van mams het rode gloedje (- of mercurochroom) onder de vorm van een bloempje op onze pijnlijke geschaafde knie. Een zoen erbij en de pijn was over, of dat dachten we toen nog.

Hoe vaak doen we nu elkaar pijn als volwassen mens door te schelden, slaag te geven of elkaar te discrimineren.

Je kunt ook jezelf pijn doen door onvoldoende aandacht aan je ‘ik’ persoon te besteden, jezelf te kleineren, onbenullig vinden, stoer doen, de harde bolster buiten en het gekwetste hart binnen.

Zoals ze het zo mooi voorstellen, de grote gorilla van buiten, het kleine weerloze muisje van binnen.

Sommige pijnen worden voorgesteld met humor en ik voel me schuldig als ik inzie hoe vaak wij iemand uitlachen met zijn of haar pijn.

Pijn kan ook mooi zijn na afloop.

Je leert dingen loslaten, je komt op nieuwe wegen, je overziet alles anders, je leert je hart op juiste wijze te gebruiken en te voelen. 

Pijn is iets die door ons leven geweven is, willen of niet…

Het hoeft niet noodzakelijk veel te zijn maar geef toe: pijn is nooit veraf. 

Een aanrader met schitterende prestaties van de 5 acteurs.

Tamara Wetds
18.12.2005

http://www.scharlakendak.be/