 |
De zachte filosofie van LIJF |
|
|
|
Het project LIJF brengt op een zacht filosofische wijze de kinderen (of jongeren) tussen 10 en 14 naar het kleinste museum mogelijk. Een zaaltje waar een vijtiental kunstenaars minstens dubbel zoveel werken tonen waarin het lichaam, het LIJF, centraal staat. Voluit, in close-up, jong, oud, naakt, gewoon gekleed of zeer modieus. Van deze of gene cultuur, versierd, marmerbroos, in piepschuim, geraffineerd gebroken. Altijd heel specifiek maar nooit echt voyeuristisch. Het belangrijkste is dat je nooit aan je lot overgelaten wordt. Je mag alleen, maar dan wandel je gewoon van het ene werk naar het ander en mis je de essentie. Om de zoveel tijd – en uiteraard speciaal voor de scholen - is er een begeleider waarmee je op de kussens gaat. Voor een enorme spiegel waarin je je eigen gekleed LIJF ziet. Ze geeft je twee opdrachten. Wandel rustig rond maar met een klein vraagje om je fijne nek. Een ‘moeilijke vraag’ zoals: Wat maakt jou tot wat je bent? Wie ben ik? Kan je jezelf verliezen? Kan je jezelf maken? Twee ladingen. Er wordt van je verwacht dat je behoedzaam door een ‘kunstige ruimte’ wandelt. Je kijkt aandachtiger want je bent er speciaal voor naar toe gekomen of gebracht. Je komt naast jezelf ook altijd iemand anders tegen die jouw vraag en jij zijn/haar vraag moet oplossen. En zo kom je tot een gesprek die zoveel eeuwen geleden ooit wel eens op de markt van Athene moet doorgegaan zijn. Link s onder het pronkerige Acropolis. Gedaan of er van af? Neen. Je krijgt zomaar een kunstige foto die je op je tweede wandeling mag meenemen, op zoek naar een associatie. Weer niet zomaar, want straks moet je aan de andere uitleggen waarom je precies die link tussen jouw illustratie en het kunstwerk van LIJF gemaakt hebt. En zo krijg je 20 kleine vernissages waar een even kleine maar fijne kunsthistorische accrochage bijgeplaatst wordt. Anderhalf uur. Niet lang. Voldoende. En zeker voor die macho’s en trutjes die elkaar tocvh van kop tot teen bekijken met een air van: "bah een meisje" of "jongens zijn dom." Ten andere: ben je als jongen zo dom als je er uitziet? Of heeft dat niets om het LIJF? TechnischRASA vzw kunsteducatie voor Kinderen, Sint-Niklaas,
03/776.86.88, tot juni 2006. Met werk van Lieve Blancquaert, Hedwig Brouckaert,
Daniele Buetti, Yael Davids, Marlene Dumas, Margi Geerlinks, Anthony Goicolea,
Robert Gligorov, Chantal Grard, Inge Grognard en Ronald Stoops, Michiel
Hendrynckx, Sabine Plamper, Walter van Beirendonck, Carla Van de Puttelaar, Jan
Winkels. 08.05.2005 |
