Savina Yannatou op Brugges Festival 2004 |
||
|
|
Op zondag 14 november was Savina Yannatou en Primavera en Salonico in de Stadsschouwburg Brugge voor Brugges Festival 2004. In de pers schreeuwde de organisatie van de 17de edities: "Eindelijk! La Yannatou komt naar Brugges Festival! Savina mét haar groep voor één concert in België. Een wondermooie stem, een uitstekende groep muzikanten, een perfect repertoire: wat kan je meer dromen?" Wie Savina Yannatou is en wat ze tot oktober 2003 op de
podia liet horen, lees je in de tekst van Antoine
Légat in NOT en de Biografiereeks
Griekse Muziek. Ondertussen is ze wat ‘ont-griekst’ als ik de anekdotes
mag geloven. Ga een goede muziekwinkel binnen in Athene of elders en je krijgt
steevast te horen dat ze wel Grieks is maar vooral in het buitenland vertoeft.
Is dit een ongenoegen of een brok jaloezie? De vloed van haar stemHet laboratorium van het orkest die de ruggengraat is van de vloed van haar stem. De tover van het slagwerk veredelt de mediterrane traditie en de plastiek van haar klanken. Extremen van fijn besnaarde waarden, waar de oerkracht van elektronen doorheen kermt en dialogeert met een reeks Berberse, waarom niet Indische keelkreten. Poëzie van snaarklanken boven een jazzrif naar de schone chaos van ritmes en afgetopt door haar klankgesprek. En over de golfplaten natuur trilt de stem die het zelfs van de metaforen van de belletjes, de schelpen, metaal en aangestipte percussie haalt. Wat een klankspel lijkt, wordt een klankcocktail dat over alle mediterrane oevers wast, tot in de drukke steegjes van een soek, Sorento of Napels. Hoe meer zijn haar stem tormenteert, hoe meer de glasheldere schoonheid groeit. Dit is een sfeer van mist en mysterie, van afstand en verlatenheid, waarin de instrumenten scharnier en muur zijn en haar stem de mens en zijn geest. André Baert |
