Tri-postal staat voor het "centre de triage de la Poste" of postsorteercentrum aan de zijkant van het station Lille-Flandre. Je hoort er nu nog regelmatig de boemel uit Kortrijk binnenschreeuwen. Waar vroeger een poststel werd binnengevoerd, ligt nu de vloer van de Lille 2004 winkel, het ticketoffice en een geïmproviseerde bar waar aanvankelijk het bier uit een robot vloeide. Dat heb je ondertussen gemist.

Wat we niet willen missen is de meest actuele tentoonstelling van gans het culturele jaar. Tweede verdiepingen design en voordien een wandeling door lawaai.

Wie denkt dat design niet voor zijn/haar beurs is, heeft het uiteraard verkeerd voor. U hebt stukken bij u in de keuken of in de kinderkamer. Winkelketens als IKEA of producenten als Tupperware hebben prijswinnaars aangetrokken om die stukken aan hun eigen typische publiek aan te bieden. U hebt dus meer dan waarschijnlijk design in huis. Gewild of niet, geweten of niet.

Waaraan moet een voorwerp voldoen om design te zijn?

· het ontwerp moet vernieuwend zijn wat vorm- en materiaalgebruik betreft
· het moet functioneel zijn.
· het moet gebruikscomfortabel zijn
· esthetisch en sober,
· zonder overbodige franjes
· noem het uitgepuurde eenvoud
· betaalbaar
· omdat de productie gestandaardiseerd opgestart kan worden
· moderne en eenvoudige reproduceerbare

DROOG is een organisatie uit Nederland dat in 1993 door Ramakers en Bakker werd opgericht met als doel zowel designers als hun producten op te zoeken, samen te brengen en dingen mee te maken. Een soort laboratorium van ideeën en experimenten, maar met een opening naar industriële productie. Want vergeet niet: alle designstukken moeten verkoopbaar worden. Het zijn geen luxestukken, al lijken ze heel duur omdat ze vaak zo vreemd overkomen. En dan hoor je dat dit ‘alleen voor de rijke mensen is.’ Niets is minder waar.

DROOG brengt met deze eerste triënnale 80 internationale designmakers bijeen in deze ‘Open Borders’ show. De keuze van de deelnemers en hun werken werd gemaakt op basis van functionaliteit, duidelijkheid, materiaal, de toegevoegde waarde en de relatie tot de omgeving.

Hou je vast voor de accenten:

• De artificiële natuur. Onechte wortels, op hoge palen gezette bomen, vogel-fluitende- robots, massagegras, verderfelijke stoffen die maken dat je bijzettafeltje permanent verandert.

• Het mengen van alles wat maar te mengen valt op het vlak van oorsprong en uitvinder. De kunst van het maken van iets moois kent geen grenzen. Vandaar ook de titel. Men gaat daar héél ver in. Een zelf te maken stoel waaraan jij de vorm moet geven, een "behangpapiertekenmachine" waarmee jij je eigen ontwerp kan maken, een doe-het-zelf atletiek baan voor rond de wijk, …

• Alles kan opnieuw gebruikt worden. Een trouwkleed uit afgedankte maar zuivere hemden, een vangrail wordt bankstel, colaflesjes met licht, een namaaktuin, een standje waar je als bezoeker stukken uit mag meenemen of wisselen voor je eigen spulletjes uit je handtas. Dat betekent ook dat je hier en daar iets mag uitproberen.

• En wat denk je van een kantwerken zonnescherm of plattegrond van Rijsel.

Ook dat is ongekend. 90% van je glasservies komt uit de stal van ARC dat hier in de streek van Rijsel een hoofdkwartier heeft. Ook zij hebben onder impuls van DROOG een aantal designkunstenaars op hun breekbaar glas los gelaten. En wat blijkt. Vlaams en Frans blijven over de Schreef een gelijke aard hebben.

• Geef het volk wat het volk toekomt: de fransman zijn wijn, de "Belsj" zijn pint. Beide drankjes kregen in ARC een dubbelgebruik glas.

• Wil je het eind van je Latijn zien? Een glas met spiegelbodem. En ook in de microgolf zou een spiegel het goed doen.

• Het fijne kantwerk tussen Brugge en Calais passeert Lille in gegraveerde borden en kommen.

We komen opnieuw bij de essentie van Design. Het maakt een deel uit van je dagelijks leven, het verbetert zelfs de dagelijkse handelingen of de avondlijke rust in het huis en toch komt het vreemd over. Niet zomaar iets maar iets dat heel pertinent aanwezig is. Design IS.

In de architectuur zijn de ingrepen of de ideeën nog meer spectaculair omdat de dagelijkse omgeving heruitgevonden moet worden. Waarom? Omdat er bijvoorbeeld onvoldoende plaats is voor iedereen en alles. Burelen worden werkvloeren, het huis beweegt, je huid is een kamer en je vest een huis. Een paar voorbeelden uit de tentoonstelling.

• doe-doos voor een tuinzetel, bestaande uit een vorm, een pak aarde en graszaad.

• Het tijdschrift wordt een dagboek met gefotografeerd leven.

• Samenlevingsconcepten van persoonlijke en economische aard met een socio-culturele achtergrond of hoe mens en dier in één ruimte kunnen leven.

• Een kokonstoel of de uitvergrote snotdruppel wordt beeldhouwwerk

• De tentvest, de variabele oprolzetel, een aanbouwmantel, …

• Nomaden of verplaatsbare wooncomponenten, een woonfiets en een 1kg huis.

• Een roltuinhuisje of de fotografische herinnering aan gebouwen met een geschiedenis.

• En wil je alles echt levendig? Dan sla je een blikken zetel uit vorm en hang je de foto van de transformerende daad naast dat verwerkte favoriete televisiezitje.

Of Fonds Régional D’art Contemporain

Eén van de 22 collecties hedendaagse kunst in Frankrijk. Voor Nord-Pas de Calais opgestart in 1982 en in 1996 eindelijk gesetteld in Duinkerke: 350 m² expositieruimte, opslagruimte, burelen en documentatie.

Het hoofddoel van het FRAC is:

• uitbouw en ontwikkeling van een kunst- en design collectie met een internationale uitstraling.

• Het tonen van deze collectie in eigen streek tot ver daarbuiten.

• Binnen bepaalde afspraken worden er opdrachten uitbesteed.

• Het publiek krijgt in die zin een essentiële vorming.

Wat toont FRAC in de TRIPOSTAL?

Een overzicht van een halve eeuw design. Een groot aantal prototypes, bekende zitjes, grappige verlichting die de wereld veroverde en een reeks stukken die je mag uitproberen.

Zetels, klank, kleur, muurbekleding, bubbelbad avant la lettre, …

André Baert
circa 30.09.2004