KUNSTFORUM en deKUNSTPROMENADE 2004 |
|||||||||||||
|
|
"Dit is een stad met huizen die zo snel mogelijk verhuizen naar het stort en waar beton en verse Vlaamse bakstenen muren tegen het stijgend zeewater zullen zijn. In de koelkas liggen stukken braak bouwgrond aan de Côte d’Opale en verwaarloosde kustarchitectuur die zelfs geen tijdelijke bescherming kreeg. Dit is de tijd van de bouwpromotor, van de bouwheer, van de kruidenier met cement aan zijn laars. Van de zaaltjes die galerij worden en de schilder die kunstenaar wil genoemd worden. Of veredelaar van oud ijzer met ruimtelijke ambities, aquarellist van onvolledige lichamen, beeldhouwer van onherkenbare beroemdheden, tekenaar van een naakt om de bevrediging. Dit is een vreemde tijd in een vreemde stad. De monumenten waren vondsten in een collectie die stuk voor stuk herinnerden aan wereldoorlogen en koningen. Nu zijn die monumenten beschermde eilanden tussen bouwkraters, aankondigingen, toelatingen, afbraaktrafiek en het ritme van vallen en onbetaalbaar opstaan. Ken jij die stad? En toch houd ik van die stad al woon ik er niet. De afstand maakt veel goed. Ik wil er mooie dingen zien en zetten. En ik wandel mee met de jaarlijkse geleide "promenade des galeries" van Kunstforum. Wanneer ze iemand aanspreken met een collectieve naam, heeft die persoon een gevoel van ‘behoren tot.’ In die zin moet dat ‘behoren tot’ onderhouden worden. Gestoffeerd met opwekkende acties en aflijnende meditaties, met stimulantia’s en panorama’s, met doen en nabespreken. Doet Kunstforum dat? Heeft Kunstforum een collectief gevoel of ligt de nadruk vooral op één gezamenlijke activiteit. Is er dan sprake van een collectief of van een groepsactiviteit? Is men niet te streng wat de toetredingsmodaliteiten betreft? Galerij Rat Mort past in de groep maar is er nog geen deel van. Waarom? Is BOX 38 niet teveel een feestzaal? Is het initiatief moreel en financieel haalbaar in het land van begrotingen. Allemaal vragen die we tijdens het ‘kransje’ van de persvoorstellingen stelden. En ja. Kunstforum is een verzameling van 8 galerijen die hun steentje willen bijdragen tot de schone kunsten in Oostende. Een dosis goede intenties die tot een feitelijke realisatie groeien. Sensibiliseren – met de bijna legendarische lage drempels - via een jaarlijkse kunstpromenade. Belangrijk daarbij is de intentie dat de kunstenaars bij het groepsbezoek aanwezig zijn. Of dat de galerijhouder zelf op zijn/haar gedreven manier de collectie wil vertalen. Onderweg kunnen de wandelende ‘kenners’ dan opwarmen, inkleden en de plastische en architectorale pareltjes aanstippen en verklaren. De Lijst
André Baert |
||||||||||||
