|
Jabbeke vrijdag 18 juni 2004 – Tussen de vernissage
van Armando in het Provinciaal Museum Constant Permeke en een snelle
vlucht naar hèt Kunstfeest van Bazel wil hoofdconservator Willy Van den
Bussche nog een primeurtje kwijt. 2006Beaufort komt er aan.
In september oktober 2005 opent het museale gedeelte onder de titel
"Ensor en de Avant-garde aan Zee." Daarmee staat James Ensor
nog maar eens centraal maar nu als universele inspiratiebron voor zoveel
kunstenaars die hier aan deze kust hun bron – of een van hun bronnen
– gevonden hebben. Het totaalbeeld moet een beklijvende staalkaart
accenten opleveren die duidelijk tonen waar de directe en blijven
invloed van Ensor ligt in de diverse geledingen van de beeldende kunsten.
In principe kan dat nog veel ruimer, want zowel de picturale als de
literaire taal van Ensor hebben velen beïnvloed. Ik ben ervan overtuigd
dat de wetenschappelijke onderbouw van de tentoonstelling zo verfijnd
zal zijn, dat subtiele doorstromingen van Ensor naar de schare
bewonderaars bij zullen blijven. Maar de diepgang van de studie die de
kunstwetenschapper van den Bussche eraan zal geven, kan soms leiden tot
een uitgesponnenheid die bv in De Morgen niet geapprecieerd wordt.
Afwachten dus. Deze tentoonstelling sluit in april mei.
Dan start de Triënnale. De buitententoonstelling loopt met het mooie
lente en zomer weer over alle kustgemeentes, ditmaal Bredene inclusief.
Tegelijkertijd wordt in het PMMK een soort visueel naslagwerk van alle
deelnemende kunstenaars opgesteld. Een goede zet, want met mooi weer heb
je in ieder geval minder bezoekers in een warm aanlopend museum. Vandaar
de vroege start van "Ensor en de Avant-garde aan Zee" – en
kan je de ruimte beter gebruiken om uitgebreider kennis te maken met de
buiten-monumentalisten. In die zin wordt het totaalconcept van Beaufort
een entiteit waar de individuele waarde van de deelnemer niet alleen
staat maar ook gekaderd wordt in de context van plaats en tijd. En zo
zitten we meteen in de permanente zoektocht naar de existentie die zo
eigen is aan Willy van den Bussche. Waar ligt de tastbare picturale
waarheid. Tussen de flanken van eigenzinnigheid en romantiek.
Contradicties? Of precies elkaar aanvullende waarden die het in beeld
brengen van de persoon niet makkelijk maakt.
André Baert
18.06.2004 |
